หน้าหลักข้อมูลองค์กรแผนงานโครงการแสดงความคิดเห็นแผนผังเว็บไซต์ติดต่อเรา

คณะกรรมการ กรอ.จังหวัด/กลุ่มจังหวัด

คณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษ (กนพ.)

เขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษ

กรอบความร่วมมือระหว่างประเทศ

GMS

ACMECS

IMT-GT

ROC

AEC

กระทรวงมหาดไทย

เว็บไซต์จังหวัด

ส่วนราชการไทย

สื่อสารมวลชน

ลิงค์ที่เกี่ยวข้อง

บทความ

ภาพกิจกรรม

องค์กรภาคเอกชน

หอการค้าไทย

สมาคมธนาคารไทย

สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย

สมาคมธุรกิจท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย

ส่วนหัวปฏิทิน

 

ส่วนหัวนาฬิกา

ส่วนหัวพยากรณ์อากาศ

ส่วนหัวราคาน้ำมัน ปตท.

ส่วนหัวอัตราแลกเปลี่ยนเงินตรา

ACMECS
ACMECS: ข้อตกลงความร่วมมือระหว่างประเทศลุ่มแม่น้ำอิระวะดี-เจ้าพระยา-แม่โขง (Aeyawadee-Chaopraya-Mekong Economic Coorperation)
ACMECS: ข้อตกลงความร่วมมือระหว่างประเทศลุ่มแม่น้ำอิระวะดี-เจ้าพระยา-แม่โขง (Aeyawadee-Chaopraya-Mekong Economic Coorperation)

ACMECS  เป็นข้อตกลงความร่วมมือระหว่างประเทศลุ่มแม่น้ำอิระวะดี-เจ้าพระยา-แม่โขง (Aeyawadee-Chaopraya-Mekong Economic Coorperation) เป็นข้อตกลงความร่วมมือด้านธุรกิจระหว่างประเทศไทย,พม่า,ลาว,กัมพูชา และเวียดนาม ผู้ริเริ่มคือนกยกรัฐมนตรีทักษิณ  ชินวัตร เป็นยุทธศาสตร์ความร่วมมือที่สำคัญระหว่างไทยกับประเทศเพื่อนบ้านจะมีส่วนสำคัญต่อการส่งเสริมความเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจของไทย เพราะการที่ไทยจะเป็นศูนย์กลาง (HUB) ของอนุภูมิภาคได้นั้น ขึ้นอยู่กับการยอมรับจากประเทศเพื่อนบ้าน ในการที่จะใช้เส้นทางของไทยหรือจะยอมให้ไทยใช้เส้นทางในประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งเป็นเรื่องของการลงตัวทั้งทางเศรษฐกิจและการเมือง ซึ่งจะเกิดขึ้นได้ภายใต้ความสัมพันธ์และการไม่ระแวงต่อกัน โดยเฉพาะการเป็นหุ้นส่วนทางเศรษฐกิจต่อการได้และต่างรับประโยชน์จากการที่ไทยเป็นศูนย์กลางขนส่งของภูมิภาค

การสร้างความสัมพันธ์กับประเทศเพื่อนบ้าน จะเห็นได้จากยุทธศาสตร์ความร่วมมือระหว่างไทยกับประเทศกัมพูชา , ลาว และพม่า ซึ่งจะเป็นลักษณะความช่วยเหลือทางด้านการสร้างเส้นทางเชื่อมโยงการขนส่งระหว่างชายแดน ซึ่งไทยจะให้ความช่วยเหลือแบบให้เปล่า อย่างไรก็ดี ลักษณะความร่วมมือระหว่างประเทศ จะมีความแตกต่างกันภายใต้การเมืองของแต่ละประเทศ โดยเฉพาะประเทศพม่า ซึ่งเพิ่งมีการเปลี่ยนแปลงผู้นำ และเป็นประเทศที่ค่อนข้างปิดและไม่ต้องการรับการพัฒนาทางเศรษฐกิจและโลจิสติกส์ ซึ่งจะต้องศึกษาและพิจารณา จุดอ่อนและจุดแข็ง ในบริบทและมุมมองของแต่ละฝ่าย ซึ่งจะมีทัศนะคติต่อกัน

           สำหรับข้อตกลงระหว่างประเทศ ซึ่งไทยได้มีการตกลงกับประเทศต่างๆในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขงที่สำคัญและเกิดจากความริเริ่มของไทยโดยตรงคือ   ข้อตกลงความมือ ACMECS หรือยุทธศาสตร์ความร่วมมือทางเศรษฐกิจ อิระวะดี-เจ้าพระยา-แม่โขง ซึ่งเป็นยุทธศาสตร์ของไทยในการให้ความช่วยเหลือแก่ประเทศเพื่อนบ้าน ทั้งด้านการเงินแบบให้เปล่า , เงินกู้ผ่อนปรน หรือความช่วยเหลือด้านรับซื้อผลิตผลทางเกษตรที่เรียกว่า Contract Farming ซึ่งเป็นการส่งเสริมความสัมพันธ์ในลักษณะการพึ่งพาทางเศรษฐกิจ โดยประเทศไทยก็ได้ประโยชน์จากเส้นทางที่ลงทุน เพราะประเทศเหล่านั้น ก็จะเป็นแหล่งวัตถุดิบและทรัพยากรที่ไทยต้องการ รวมถึงเป็นตลาดระบายสินค้าของไทย นอกจากนี้ยังมีโครงการความร่วมมือทางเศรษฐกิจในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง 6 ประเทศ หรือ GMS( Greater Mekong Sub region)  ก็เป็นโครงการภายใต้ ESCAP ซึ่งเน้นการเชื่อมโยงการขนส่งและการค้า ซึ่งประเทศจีนค่อนข้างเห็นประโยชน์และสนับสนุนเพราะจีนได้สร้างถนนผ่านพม่าและลาว เพื่อเชื่อมกับไทยและระเบิดเกาะแก่งในแม่น้ำโขง ก็อ้างว่าเป็นข้อตกลงจาก GMS ซึ่งจีนอาศัยข้อตกลง FTA อาเซียน-จีน ซึ่งประเทศในอาเซียนได้ลงนาม โดยจะมีผลภายในปี พ.ศ. 2553 สินค้าส่วนใหญ่ภายใต้ Normal Track จะลดอัตราภาษีศูนย์ สำหรับไทยได้เร่งรัดหมวดสินค้าผลไม้และเกษตรได้มีผลอัตราภาษีศูนย์ ตั้งแต่ 1 มกราคม 2547 ทั้งนี้ประเทศจีน จะมียุทธศาสตร์ที่ชัดเจนในการใช้ประโยชน์จากข้อตกลง ทั้ง GMS และ FTA อาเซียน-จีน ขณะที่ไทย จะเน้นแต่ด้านการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานคมนาคมขนส่ง แต่ไม่มียุทธศาสตร์ที่ชัดเจนในการได้ใช้ประโยชน์เชิงรุกจากเส้นทางขนส่งที่เชื่อมโยงกับประเทศเพื่อนบ้าน

           ประเด็นสำคัญของปัญหาและอุปสรรคที่เกี่ยวข้องกับยุทธศาสตร์ความร่วมมือระหว่างประเทศ ก็คือ ประเทศต่างๆก็มีการแข่งขันกันหรือการพึ่งพา ซึ่งก็ต้องการผลประโยชน์ตอบแทนที่คุ้มค่า ดังนั้น ข้อตกลงแบบพหุภาคีส่วนใหญ่ เช่น GMS  จึงเป็นความร่วมมือบนความแข่งขันและมักถูกใช้เป็นเครื่องมือและเป็นเวทีในการแสดงบทบาทของประเทศตนเอง  มากกว่า หวังในความสัมฤทธิ์ผล ซึ่งประเทศไทยก็ต้องพยายามฉกฉวยและใช้ประโยชน์จากข้อตกลงที่ประเทศไทยได้เปรียบหรือมีขีดความสามารถในการแข่งขันสูง เช่น การขนส่งสินค้าทางถนน อย่างไรก็ดี  ด้วยข้อตกลง ACMECS เป็นการให้ความช่วยเหลือแบบทวิภาคี ในลักษณะข้อตกลงโดยตรงสองฝ่าย ทั้งด้านการพัฒนาเส้นทางขนส่ง, การลงทุน,ความช่วยเหลือ มักจะเป็นข้อตกลงที่ประสบความสำเร็จมากกว่าแบบพหุภาคี โดยประเทศไทยได้มีความร่วมมือโดยตรงกับประเทศลาว , กัมพูชา และพม่า ทั้งนี้ ประเทศเพื่อนบ้านเหล่านี้ ก็เป็นสมาชิกของสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (ASIAN) ซึ่งก็มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อไทยอยู่ก่อนแล้ว ยกเว้นประเทศพม่า ซึ่งไทยต้องเร่งพัฒนาความสัมพันธ์ให้ได้ใกล้เคียงกับรัฐบาลชุดของนายพล ขิ่น หยุน ซึ่งพ้นอำนาจ  โดยภาพรวมแล้ว ยุทธศาสตร์ความร่วมมือภายใต้กรอบข้อตกลงต่างๆ ประเทศไทยจะต้องใช้ให้มีความสัมพันธ์ให้สอดคล้องกับลักษณะเศรษฐกิจและการเมืองที่ต่างกันในแต่ละประเทศเพื่อนบ้าน โดยยึดหลักผลประโยชน์ร่วมกันและการช่วยเหลือต่างๆที่ไทยให้แก่ประเทศเพื่อนบ้าน จะทำให้เกิดการพึ่งพาทางเศรษฐกิจจากไทย ซึ่งจะเป็นปัจจัยให้ยอมรับประเทศไทยในฐานะเป็นศูนย์กลางโลจิสติกส์และขนส่ง  การพัฒนาความสัมพันธ์กับประเทศเพื่อนบ้าน หน่วยงานของรัฐ เช่น กรมเจรจาการค้าระหว่างประเทศควรมีการศึกษาผลกระทบ และมีความเข้าใจเรื่องที่ไปเจรจา มิฉะนั้น จะทำให้ประเทศได้รับความเสียหาย   ส่วนประเทศพม่า , สปป.ลาว และกัมพูชา ประเทศไทยจะจัดระดับเป็นประเทศที่ต้องได้รับการอนุเคราะห์ โดยความสัมพันธ์จะเป็นลักษณะให้ความช่วยเหลือ เพื่อให้เกิดการพึ่งพิงทางเศรษฐกิจ ทั้งด้านแสวงประโยชน์จากวัตถุดิบที่ไทยขาดแคลน , การได้รับประโยชน์จากการไปลงทุนในประเทศเพื่อนบ้านซึ่งมีค่าแรงงานและแรงงานที่จะทำให้อุตสาหกรรมของนักลงทุนไทยสามารถแข่งขันได้ในตลาดโลก นอกจากนี้ประเทศเหล่านี้ยังเป็นตลาดของไทยข้อตกลงความร่วมมือ ACMECS นับเป็นยุทธศาสตร์ที่สำคัญ ที่สมควรจะต้องศึกษา เพราะเป็นอาวุธสำคัญต่อการเป็นผู้นำของไทยในเวทีการเมืองและเศรษฐกิจและส่งผลต่อโอกาสและความเป็นไปได้ที่ไทยจะเป็นมหาอำนาจ(น้อยๆ) ทางเศรษฐกิจของภูมิภาคอินโดจีน



จำนวนผู้เข้าชม

ลิขสิทธิ์ © 2554 ส่วนพัฒนาความร่วมมือภาคเอกชนและกิจการพิเศษ สำนักพัฒนาและส่งเสริมการบริหารราชการจังหวัด
สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย โทรศัพท์ 0-2224-1843 โทรสาร 0-2222-4159

© 2554 สงวนลิขสิทธิ์ พัฒนาโดย N Square Media And Creation Co., Ltd.